Szczegóły aktualności:

Lubuska Lista Produktów Tradycyjnych coraz dłuższa!

Małgorzata Tramś-Zielińska | Wydarzenia | 10-01-2017

Kolejne dwa lubuskie przysmaki na Liście Produktów Tradycyjnych. Pod koniec ubiegłego roku na Listę prowadzoną przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wpisano Kiełbasę kresową dojrzewającą oraz Kiełbasę zabużańską rzemieślniczą. Tym samym Lubuskie ma już 61 produktów tradycyjnych. Wnioski o wpis złożył Pan Jarosław Szlachetko z P.W. Salcum-Fixum z Sulechowa.

Kiełbasa zabużańska rzemieślnicza

Tradycja Kiełbasy Zabużańskiej Rzemieślniczej ma takie same korzenie jak Kiełbasy Kresowej. Wszystko zaczęło się na Ukrainie w miejscowości Huta Oleska. Ludzie żyjąc w małych enklawach parali się wędliniarstwem na potrzeby własne i swoich sąsiadów. Czasem też sprzedawali swoje wyroby na targu w mieście. Składniki niezbędne do wyrobu Kiełbasy Zabużanskiej nie były aż tak bardzo kosztowne, dlatego też była ona powszechnie dostępna.

W swojej książce pt. „Kuchnia Kresowa” Andrzej Fiedoruk podkreśla plebejski rodowód kuchni kresowej z jej charakterystycznymi smakami. Dzięki archaicznym formom technologii przygotowywania potraw kuchnia kresowa mogła przetrwać jako łącznik między starymi i nowymi czasy.

W roku 1945 doszło do przesiedlenia Kresowiakówz Huty Oleskiej do Bukowicy w gminie Niegosławice oraz Żukowa w gminie Nowe Miasteczko. Wsie te dzieliły się na małe gospodarstwa rolne, z których każde hodowało trzodę chlewną i podobnie jak na Ukrainie wytwarzało wędliny zgodnie ze wschodnią tradycją, kulturą i wg tamtych receptur. Powodzeniem cieszyła się Kiełbasa Rzemieślnicza, którą wytwarzamy w sposób tradycyjny do dnia dzisiejszego.

„Od urodzenia pamiętam rzeźnika Antoniego Wesołowskiego, który podobnie jak nasza rodzina i inni mieszkańcy został przesiedlony z Huciska Oleskiego. Był on jedynym rzeźnikiem w okolicy. Zamawiany był na wszystkie świniobicia, zwłaszcza w okresie przedświątecznym miał mnóstwo pracy. Przez dwa tygodnie „krążył” od domu do domu, wyrabiając wędliny. Bardzo nie lubiłam kiedy do nas przychodził, gdyż musiałam mu pomagać przy wyrobie kiełbasy. Obsługiwałam ręczną nadziewarkę korbową. Musiałam jednostajnie kręcić korbą przez bardzo długi czas. Jak zmieniałam tempo, np. z powodu bólu ręki, stary rzeźnik bardzo na mnie krzyczał. Był skrupulatny w tym co robił i od innych wymagał tego samego. Nie rozumiał, że jestem tylko dzieckiem” - wspomina Pani sołtys wsi Bukowica.

W Kiełbasie Zabużańskiej, konsumenci odnajdują smaki dzieciństwa, smaki dawno zapomniane. Mamy nadzieję, iż trzymanie się starych receptur pozwoli im wrócić do wspomnień.

 

Kiełbasa kresowa dojrzewająca

Tradycja domowego wędliniarstwa na terenie Ziemi Lubuskiej kultywowana jest od pokoleń. Najczęściej tradycje te mają swoje korzenie na kresach wschodnich. Kiełbasa kresowa wywodzi się z Ukrainy z miejscowości Huta Oleska, skąd pochodzi metoda wytwarzania tej kiełbasy. Jako ciekawostkę można przytoczyć fakt, iż kiedyś na tych terenach zamieszkiwali Włosi, którzy budowali zamek w Podhorcach. Niewykluczone, iż mogli mieć oni wpływ na wiedzę Hutniaków, co do wyrobu wędlin surowych dojrzewających niewędzonych. Nawet w swojej książce pt. „Kuchnia kresowa” Andrzej Fiedoruk podkreśla, iż ze względu na małą zasobności tejże właśnie kuchni, była ona pasem transmisyjnym, przenoszącym wzory kulinarne innych kultur na własny grunt, a także skarbnicą , z której czerpali Polacy, Białorusini, Litwini czy Ukraińcy. Uleganie wpływom obcych kultur, wynikało także z konieczności poszukiwania dodatkowego pożywienia, jak i z czystej ciekawości i chęci urozmaicenia jadłospisu.

Niegdyś ludzie żyjąc w małych enklawach parali się nim na potrzeby własne i swoich sąsiadów. Czasem też sprzedawali swoje wyroby na targu w mieście. Jednym takich produktów była właśnie Kiełbasa Kresowa. Z racji tego, iż składniki niezbędne do jej wyrobu były bardzo kosztowne, produkowano ją tylko na specjalne okazje. Niejednokrotnie na jej produkcję składało się kilka rodzin.

W roku 1945 doszło do przesiedlenia Kresowiaków z Huty Oleskiej do Bukowicy w gminie Niegosławice oraz Żukowa w gminie Nowe Miasteczko. Wsie te dzieliły się na małe gospodarstwa rolne, z których każde hodowało trzodę chlewną i podobnie jak na Ukrainie wytwarzało wędliny zgodnie ze wschodnią tradycją, kulturą i wg tamtych receptur. W tę tradycję wpisana jest Kiełbasa Kresowa, którą wytwarzamy w sposób tradycyjny do dnia dzisiejszego.  

Kiełbasa Kresowa nadal uznawana jest za towar luksusowy. Cieszy się ogromnym powodzeniem i zyskuje coraz większy rozgłos wśród konsumentów województwa lubuskiego, którzy odnajdują w niej smaki z dawnych lat, smaki „kresów” skąd duża część Lubuszan się
wywodzi.


 

Informacja: Piotr Czura - Departament Rolnictwa, Zasobów Naturalnych, Rybactwa i Rozwoju Wsi

zeskanuj QRCode

Podobne artykuły:

  • 25 lat dobrego sąsiedztwa
  • Punkt Informacyjny
  • Ośrodki Adopcyjne w Województwie Lubuskim
  • Szybka Terapia Onkologiczna
  • Koło Naukowe Medycyny Kosmicznej UZ
  • e-opłaty
  • Zielona Linia
  • Biznes Lubuski
  • Ankieta
  • Portal Samorządowy
  • Lubuski Park Przemysłowo-Technologiczny
  • Wojewoda Lubuski
  • Lubuski Fundusz Pożyczkowy
  • PO Ryby
  • NSR
  • Złoty Dukat
  • Punkt Informacyjny
  • Invest in Lubuskie
  • Regionalne Biuro w Brukseli
  • Polityka Społeczna
  • PROW
  • Studium Rozwoju Systemów Energetycznych
  • Ochrona Zabytków
  • FIO
  • Innowacje Lubuskie
  • Winnica w Zaborze
  • Lubuska Energetyka
  • Muzeum Etnograficzne w Ochli
  • LOTUR
  • Zrzeszenie Gmin Województwa Lubuskiego
  • Uniwersytet Zielonogórski
  • NPOZ
  • Konsultacje UE
  • COIiE