#lubuskienawakacje - część I

Pobierz PDF
Zapraszamy do lektury pierwszej odsłony wakacyjnego przewodnika po Lubuskiem! Kiedy myślimy o parkach narodowych czy krajobrazowych w Polsce, województwo lubuskie może nie być pierwszym regionem, który przychodzi nam na myśl – niesłusznie! Nie jest może największym z regionów Polski, ale na pewno jednym z najciekawszych i najbardziej lesistych, bo aż połowę jego powierzchni zajmują lasy! Zapraszamy do lubuskiej leśnej głuszy!

Jesteśmy najbardziej zalesionym województwem w olsce (blisko 50% naszych terenów to lasy) i możemy poszczycić się dwoma parkami narodowymi, ośmioma krajobrazowymi – mamy również aż 64 rezerwaty przyrody! Piękną rzeźbę terenu zawdzięczamy ostatnim zlodowaceniom i licznym rzekom przecinającym region. O lubuskim mówi się również, że jest to kraina pięciuset jezior – a o wielu z nich nie wiedzą nawet rodowici Lubuszanie… Przyjeżdżając tutaj, gwarantujecie sobie zwiedzanie wielu niesamowitych cudów natury po wciąż jeszcze „niewydeptanych” szlakach, nieskomercjalizowanych tak, jak wiele bardziej znanych parków narodowych czy krajobrazowych. Za sprawą licznych rzek i jezior tereny województwa lubuskiego są prawdziwą ostoją ptactwa, wśród którego przewagę stanowią gatunki wodne, w tym m.in. rzadkie kormorany czarne, które podziwiać można nad Jeziorem Sławskim. Ochrona siedlisk lęgowych jest więc niemal priorytetowym zadaniem, jakie stoi przed województwem.

Wszystkie parki są otwarte i dostępne dla zwiedzających; obowiązują standardowe procedury sanitarne (utrzymywanie dystansu 2m lub osłona ust i nosa) – jedyne restrykcje dotyczą wież widokowych, biur, sklepów i innych zamkniętych pomieszczeń – tu obowiązuje ograniczenie liczby osób w pomieszczeniu.

Prosimy pamiętać, że choć infrastruktura biwakowa (stoły, ławki) czy place zabaw są otwarte, to nie są dezynfekowane i korzystanie z nich jest na własną odpowiedzialność.

 

Park Narodowy „Ujście Warty”

Współrzędne GPS: N 52°35’36” E 14°44’54”

Chyrzyno 1, 69-113 Górzyca

tel. +48 95 752 40 27

www.pnujsciewarty.gov.pl

Rok założenia: 2001

Powierzchnia: 8074 ha

Baza noclegowa: Słońsk

Najbogatszym i największym ptasim rezerwatem w Europie jest Park Narodowy „Ujście Warty”, noszący miano Rzeczpospolitej Ptasiej. Na jego terenie wyznaczono ptasi szlak, który prowadzi przez najatrakcyjniejsze tereny lęgowe ptactwa wodnego i brodzącego. Żyją tu ptaki zagrożone wyginięciem: bączek, bąk, bielik, derkacz, czapla modronosa i nadobna, rybitwa czarna, szczudłak, warzęcha, wodniczka i żuraw – to miejsce bytowania łącznie ponad 270 gatunków! Jest to najmłodszy z naszych parków, założony w 2001 roku. Ochrania tętniące życiem obszary łąk, pastwisk, terenów zalewowych i podmokłych, przez które przepływa Warta – trzecia co do wielkości rzeka w Polsce. Zapewnia to niesamowitą bioróżnorodność, zarówno dla ptactwa, jak i ssaków  - świetnie czują się tu bobry, wydry, szopy pracze czy piżmaki, a także jelenie, sarny i dziki. Wody obfitują w ryby, wśród których królują sandacz, sum i okoń (wędkowanie dopuszczone w konkretnych miejscach po wykupieniu zezwolenia). Park jest wymarzonym miejscem dla miłośników przyrody ceniących spokój i ogromne przestrzenie. Wyznaczone są szlaki turystyczne oraz ścieżki przyrodnicze. 

W Siedzibie Parku można zakupić wydawnictwa Parku, licencje na amatorski połów ryb, bilet na wieżę widokową i do "Przyrodniczego Ogrodu Zmysłów" oraz zasięgnąć informacji.

 

Drawieński Park Narodowy

Współrzędne GPS: N 53°04’09” E 15°57’55”

ul. Leśników 2, 73-220 Drawno

tel. +48 95 768 20 51

www.dpn.pl

Rok założenia: 1990

Powierzchnia: 11 531,95 ha

Baza noclegowa: Drawno, Człopa

Młody krajobraz polodowcowy… wstęgi rzeki Drawy i innych rzek przeplatające sandrowe równiny i lasy, tereny porośnięte buczyną, borami i świerczyną. Nie, to nie bajkowa kraina – to miejsce istnieje naprawdę! Drawieński Park Narodowy przyciąga rowerzystów, miłośników birdwatchingu i kajakarzy (niektórzy z nich twierdzą, że Drawa jest najpiękniejszą rzeką w Polsce!). Zmieniający sie charakter rzeki z wolno płynącej i pozbawionej przeszkód, w bystro płynąca, usłaną licznymi, powalonymi   drzewami,   niekiedy  przypominającą  rzekę  górską -daje  wiele  wrażeń  amatorom  spływów kajakowych. Należy jednak pamiętać, że brak rozwagi, spożycie alkoholu oraz nieodpowiednie dopasowanie umiejętności do warunków panujących na Drawie sprzyjają niebezpieczeństwu dla kajakarzy – warto więc skorzystać z pomocy wykwalifikowanych organizatorów wypraw, którzy pomogą również z logistyką całej wyprawy. Kolejne niezwykłe zakątki DPN odkrywać można pieszo, na rowerze. Przebiegają tędy liczne szlaki, których długość w granicach parku sięga 100 kilometrów. Podczas wędrówki wytyczonymi ścieżkami turyści podziwiać mogą niezwykłą różnorodność tutejszych jezior. Do wyjątkowo malowniczych zaliczają się jeziora rynnowe, położone we wschodniej części parku, w zlewni rzeki Płocicznej. Urokliwe są także niewielkie śródleśne oczka podlegające ochronie ścisłej, zwane Głodnymi Jeziorkami (jeziorka torfowe, o ciemnej barwie). Na uwagę obserwatorów zasługują również jeziora Martew, Płociowe i Pecnik Duży – przy ładnej pogodzie ich wody wydają się wprost szmaragdowe. Bogactwo drawieńskiego świata zwierząt to nade wszystko duża liczba ptaków – około 160 gatunków, z czego wiele jest zagrożonych. Miłośnicy birdwatchingu z przyjemnością podejrzą tu swoich rzadkich skrzydlatych ulubieńców: bielika, rybołowa, sóweczkę, gągoła czy bociana czarnego. Zainteresowanie przyrodników wzbudzić mogą także przedstawiciele parkowej herpetofauny: rzekotka drzewna, żółw błotny, jadowita żmija zygzakowata i „łagodny” gniewosz plamisty. Dobre warunki tlenowe i czystość akwenów pozwalają utrzymać się rzadkim gatunkom ryb.

 

Park Krajobrazowy Ujście Warty

Współrzędne GPS: N 52°36’23” E 14°53’49”

Lipy 7, 66-415 Kłodawa

tel. +48 95 731 02 50

www.zpkwl.gorzow.pl

Rok założenia: 1996

Powierzchnia: 20 534,46 ha

Baza noclegowa: Kostrzyn nad Odrą

Domeną tego rozległego obszaru są rozlewiska ujściowego odcinka rzeki Warty – raj dla wielu zagrożonych ptaków wodno-błotnych i zarazem idealne miejsce dla pasjonatów ornitologii. Są to tak unikatowe tereny, że w 2001 roku centralna część parku została objęta najwyższą formą ochrony w Polsce i utworzono w niej park krajobrazowy. Jeszcze w średniowieczu tereny obecnego Parku Krajobrazowego w dużym stopniu stanowiły podmokłe bagna na licznych odnogach delty Warty. Dopiero przedsięwzięcia hydrotechniczne podjęte za czasów Fryderyka Wilhelma, oraz jego następców, doprowadziły do osuszenia bagien, ujarzmienia rzeki w granicach wałów ziemnych i utworzenia olbrzymiego terenu z przeznaczeniem pod hodowlę bydła i uprawę ziemi. Do czasów obecnych zachowały się wały i terpy z nielicznymi ruinami gospodarstw olęderskich – domostw pierwszych osadników, przybyłych z Fryzji i Niderlandów, którzy nie bali się ujarzmiać tych trudnych dla budownictwa terenów. Mimo tak znacznej antropopresji obszar pozostał wyjątkowo atrakcyjnym miejscem bytowania ptaków. Pośród niezwykłego bogactwa skrzydlatych mieszkańców parku spotkamy m.in. kaczki gęsi, brodźce, łabędzie, czaple, żurawie, a także drapieżne sokoły czy bieliki. Obecność gniazdujących ptaków związana jest z obfitością szaty roślinnej i pokarmu (np. bezkręgowców wodno-błotnych, płazów oraz ryb). Jedyne niebezpieczeństwo czyha tu ze strony naturalnych wrogów – wydry, tchórza, łasicy i norki. Z myślą o ułatwieniu obserwacji na terenie parku postawiono wieże widokowe (m.in. wieżę obserwacyjną na trasie Kostrzyn – Słońsk) oraz wytyczono szlaki i ścieżki przyrodniczo-edukacyjne o wiele mówiących nazwach, jak szlak gęgawy, derkacza, dzięcioła. Wycieczkę po Parku Krajobrazowym Ujście Warty24 można zorganizować z jednym z lokalnych biur turystyki, np. w Słońsku. Dysponują one doświadczonymi przewodnikami (także anglo- i niemieckojęzycznymi), wypożyczalniami rowerów i kajaków.

 

 

Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy

Współrzędne GPS: N 52°52’29” E 15°16’55”

Lipy 7, 66-415 Kłodawa

tel. +48 95 731 02 50

www.zpkwl.gorzow.pl

Rok założenia: 1991

Powierzchnia: 23 286 ha

Baza noclegowa: Lipy, Barlinek, Przyłęsko

Puszcza Gorzowska rozciąga się od Gorzowa w kierunku północnym, w stronę Barlinka. Gęsta sieć szlaków pieszych, rowerowych, a nawet konnych przecina buczynowe lasy i bory mieszane składające się na kompleks Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego.  Żeby w puszczy odnaleźć wszystkie atrakcje, trzeba mieć dobre rozeznanie w terenie… Dla tych, którzy chcą być pewni, że niczego nie ominą, przygotowano 11 niedługich tras dydaktycznych oraz gotowe lekcje przyrodnicze dla małych i dużych. Wszystkich potrzebnych informacji udziela Leśna Stacja Dydaktyczna w miejscowości Lipy. Gdyby ktoś pragnął odnaleźć wszystkie jeziora, może potrzebować sporo czasu – jest ich aż 75! Wiele z nich tworzy z rzekami ciągi rynnowe. Liczne zagłębienia terenu, cieki i kanały sprawiają, że ekosystem leśny wzbogacają również torfowiska. Na tym obszarze, popularnie zwanym bagnami, zachowało się wiele ciekawych i chronionych gatunków roślin. Wśród nich licznie występują: widłak jałowcowaty, bagno zwyczajne, żurawina błotna, torfowce i turzyce. Okoliczne jeziora stanowią natomiast królestwo wodnego ptactwa. Często spotkać można tu zimorodki, perkozy, kormorany, czaple, bieliki i myszołowy. Ukształtowanie terenu pozwoliło na postawienie wielu młynów wodnych, przydatnych dla mieszkańców tych terenów trudniących się w przeszłości hutnictwem, z których obecnie zachowała się niewielka część. Jedyną pozostałością z dawnych czasów w jest mały wodospad, który z biegiem lat zmienił przeznaczenie z funkcji napędowej młyna na rekreacyjną dla licznych gości Santoczna.

 

Gryżyński Park Krajobrazowy

Współrzędne GPS: N 52°9’11” E 15°16’46”

Zawisze 1

66-213 Skąpe

tel. +48 68 381 21 99

www.zpkwl.gorzow.pl

Rok założenia: 1996

Powierzchnia: 3065,9 ha

Baza noclegowa: Bytnica, Gryżyna

Może i to najmniejszy z lubuskich parków, ale na pewno nie jest monotonny! To nagromadzenie odmiennych form rzeźby polodowcowej, silnie kontrastujące z otaczającymi park równinami.  Dla miłośników świadomej geoturystyki może to być niezapomniana przygoda. W tym z pozoru jednostajnym krajobrazie znajduje się świat pełen wody, kolorów, liści buków, olch i dębów. To wspaniały miejsce, przepełnione niezwykłymi formami zboczy, dolin i pagórków. Woda wypływa zewsząd i znikąd. Po kilkunastu metrach już szemrze i meandruje. Krystalicznie czysta woda pozwala śledzić piaszczyste dno i kamyki w wodzie. W rynnie Gryżyny znajduje się 11 polodowcowych jezior, zasilanych przez przeszło 100 źródeł położonych między wsiami Gryżyna i Grabin. Przez teren Parku przepływa Gryżyński Potok, w wodach rzek żyją pstrągi, a przy brzegu obserwować można rzadkie ptaki, takie jak pliszki górskie i pluszcze. Z podmokłymi terenami związany jest bóbr europejski, ale tuż obok można ujrzeć orła bielika oraz inne gatunki ptaków zagrożonych w skali europejskiej, np. bociana czarnego, kani rdzawej, sokoła wędrownego, żurawia oraz zimorodka.

 

Przemęcki Park Krajobrazowy

Współrzędne GPS: N 51°55’27” E 16°17’49”

Zespół Parków Krajobrazowych

Województwa Wielkopolskiego

pl. Wolności 18, 61-739 Poznań

tel. +48 61 655 45 50

www.zpkww.pl

Rok założenia: 1991

Powierzchnia: 22 344 ha

Baza noclegowa: Boszkowo, Wijewo

To kolejne miejsce na mapie lubuskiego , gdzie rzeźba terenu ukształtowana została przez ostatnie zlodowacenie i cechuje się dużym zróżnicowaniem - występują tu niemal wszystkie charakterystyczne formy młodoglacjalne. Istotnym elementem krajobrazu są też liczne jeziora polodowcowe, głównie o charakterze rynnowym, które wraz z przyległymi terenami leśnymi i łąkowymi tworzą wartościowe środowisko dla licznych gatunków roślin i zwierząt. Ze względu na pojezierny charakter obszaru najciekawsze siedliska związane są z wodami i terenami podmokłymi - znajdziemy tu między innymi liczne łąki turzycowe i torfowiska porośnięte wieloma cennymi gatunkami roślin. Dobrze rozwinięte zbiorowiska roślinności wodnej, rozległe łąki ramienicowe czy występujące właściwie powszechnie zbiorowiska grzybieni białych tworzą idealny kierunek dla miłośników natury i geoturystyki. Również amatorzy wypoczynku nad wodą poczują się tu dobrze – strzeżone kąpielisko, wypożyczalnia sprzętu wodnego, knajpki i sklepiki czekają na turystów. W wersji bardziej ekstremalnej – dostępne są także zjazdy na linach i paintball. Piechurzy, kajakarze, wędkarze czy rowerzyści – wszyscy znajdą coś dla siebie.

 

 

Pszczewski Park Krajobrazowy

Współrzędne GPS: N 52°29’36” E 15°46’09”

Ośrodek Edukacji Przyrodniczej

ul. Szarzecka 14, 66-330 Pszczew

tel. +48 95 749 12 99

www.zpkwl.gorzow.pl

Rok założenia: 1986

Powierzchnia: 12 220 ha

Baza noclegowa: Borowy Młyn, Pszczew

Walory Pszczewskiego Parku Krajobrazowego sprawiają, że jest celem obieranym przez pasjonatów różnych aktywności – miłośników kajakarstwa i wypoczynku nad wodą, wielbicieli wypraw rowerowych czy amatorów sylwaturystyki polegającej na eksploracji lasów. Wschodnią część stanowi fragment niewielkiej rzeki Kamionki płynącej w dolinie porośniętej przez lasy, z dużym udziałem buka, oraz bory mieszane, w otoczeniu licznych jarów i źródeł. Tam gdzie podłoże staje się bardziej piaszczyste, las przybiera postać boru świeżego. W jego runie odnaleźć można rośliny o wdzięcznych nazwach, takich jak gruszyczki, kosmatka gajowa czy pomocnik baldaszkowy. Chociaż większą część parku porastają bory sosnowe, pośród nich natrafić można na fragmenty łęgów, nieco rzadziej buczyn. W otoczeniu zarastających jezior i na terenach podmokłych wykształciły się bagna i torfowiska, a uwagę wędrowców na pewno przykuje występująca w okolicy owadożerna rosiczka. Zachodnia, znacznie większa część parku, to obszar rynny polodowcowej z licznymi jeziorami, rzeką Obrą oraz nadal wyraźnie widoczną rzeźbą terenu polodowcowego – z morenami, kemami i ozami. Malownicza mozaika wód i wzniesień stanowi miejsce bytowania niezwykle bogatego świata roślin i zwierząt. W tej części znajduje się aż 25 naturalnych jezior, rozciągających się z północnego zachodu, od Lubikowa i Rokitna, na południowy wschód, po miasto Trzciel. Owe zbiorniki mają nie tylko istotną wartość przyrodniczą i krajobrazową, lecz jednocześnie są główną atrakcją dla wszystkich, którzy chcą odpocząć na plaży, wędkować, nurkować, surfować lub żeglować. Największe z nich to: jeziora Chłop, Wielkie, Szarcz Duży oraz Jezioro Lubikowskie.

 

Łagowsko-Sulęciński Park Krajobrazowy

Współrzędne GPS: N 52°20’3” E 15°17’34”

Zawisze 1

66-213 Skąpe

tel. +48 68 381 21 99

www.zpkwl.gorzow.pl

Rok założenia: 1985

Powierzchnia: 5367,2 ha

Baza noclegowa: Łagów

Pierwotnie park nosił nazwę Łagowski i był znacznie mniejszy od obecnego. W roku 1985 stanowił pierwszy park krajobrazowy w regionie. Jego osią jest długa na 15 km i szeroka na kilkaset metrów polodowcowa Rynna Łagowska o stromych krawędziach porozcinanych licznymi jarami. Dnem rynny wiją się niczym meandrująca rzeka długie i wąskie jeziora: Łagowskie i Trześniowskie. Na terenie parku rozpościera się aż 10 jezior (prawie 8% powierzchni), co sprawia, że nie brakuje tu ptaków wodno-błotnych. Licznie także występują ptaki związane z rolniczymi terenami otwartymi (skowronki, trznadle, gąsiorki). Do typowych mieszkańców terenów nadwodnych należy wydra, choć ostatnio odkryto również populację bobra (okolice rynny Czarnej Wody). Północ ŁSPK położona jest w strefie ochronnej poligonu wojskowego, dlatego zwiedzanie tego obszaru możliwe jest po uzyskaniu odpowiedniego zezwolenia (informacja: oficer dyżurny w jednostce w Wędrzynie, tel. +48 95 755 64 44). W pozostałej części parku znajduje się na szczęście gęsta sieć szlaków, które rekompensują ograniczenia związane z poligonem. Szlaki wiodą terenami o urozmaiconej rzeźbie, pośród polodowcowych wydm, wąwozów i dolinek porośniętych buczyną, której wiek datuje się na 130 lat i więcej. Trasy na terenie Łagowsko‑Sulęcińskiego Parku Krajobrazowego chwalą sobie szczególnie rowerzyści – szerokie ścieżki leśne bez wielu nierówności, szerokie odcinki do wyprzedzania pieszych, wspaniałe widoki (szczególnie piękne wokół Jeziora Łagowskiego). Jednak oprócz dzikiej przyrody i malowniczych krajobrazów do niekwestionowanych atrakcji parku należy dziedzictwo historyczno‑ kulturowe. Dowodem tego jest Łagów. W czasach, kiedy posiadał prawa miejskie (lata 1809–1932), nazywany był najmniejszym miastem Prus. Łagów nosi także miano perły Ziemi Lubuskiej. I nic dziwnego, umiejscowiony jest bowiem naprawdę baśniowo – na niewielkim przesmyku pomiędzy dwoma jeziorami.

 

Krzesiński Park Krajobrazowy

Współrzędne GPS: N 52°04’23” E 14°45’37”

Kłopot 24

69-108 Cybinka

tel. +48 68 391 29 35

www.zpkwl.gorzow.pl

Rok założenia: 1998

Powierzchnia: 8546 ha

Baza noclegowa: Krzesin, Kosarzyn

Zwiedzanie Krzesińskiego Parku Krajobrazowego to niecodzienne przeżycie dla każdego, kto choćby tylko na czas urlopu zamienia się w przyrodnika. Zwiedzanie najlepiej zacząć od bocianiej wioski Kłopot, której historia sięga średniowiecza  To największe skupisko bocianów na Ziemi Lubuskiej jest corocznie domem dla ponad 30 par bociana białego, i właśnie dlatego w 2003 roku założono w miejscowości pierwsze w Polsce Muzeum Bociana Białego. Po zwiedzeniu go najlepiej udać się w kierunku zachodnim do punktu widokowego i pamiątki techniki – ruin zburzonego odrzańskiego mostu. Obiekt ten funkcjonował niespełna 20 lat, gdyż cofający się żołnierze III Rzeszy 4 lutego 1945 roku wysadzili go, kierując się w głąb dzisiejszych Niemiec. Panorama z fragmentu betonowej konstrukcji biegnącego przez dolinę rzeczną zatrzymuje na dłuższą chwilę. Rejon ten jest siedliskiem licznych gatunków ptaków, w tym również rzadko spotykanych okazów. Oprócz wspomnianego wcześniej bociana białego spotkamy tu jego żerujących kuzynów: bociana czarnego, czaple białe i siwe, większość krajowych gatunków kaczek (rożeńca, świstuna, krakwę, cyrankę, cyraneczkę, głowienkę, czernicę) i ptaków siewkowych (czajkę, sieweczkę, bataliona, łęczaka, krwawodzioba), a także kanię rudą, kanię czarną, rybołowa a nawet orły bieliki. Przybywający w te strony wędkarze chwalą sobie obfitość sandaczy, karpi, leszczy, okoni i płoci. Do przyjazdu zachęcają również świetna infrastruktura turystyczna, nowoczesne, lecz zgrabnie wpisujące się w naturalny pejzaż ośrodki z piaszczystymi plażami liczne łowiska.

Park Krajobrazowy „Łuk Mużakowa”

Współrzędne GPS: N 51°33’41” E 14°43’34”

Kłopot 24, 69-108 Cybinka

tel. +48 68 391 29 35

www.park-muzakowski.pl

Rok założenia: 2001 Powierzchnia: 18 200 ha

Baza noclegowa: Łęknica, Bronowice, Tuplice

Najmłodszy park krajobrazowy w województwie lubuskim w pełni zasługuje na nazwę geoparku, ponieważ otacza ochroną wyjątkowy na skalę europejską twór geologiczny – rozległą morenę czołową. Na współczesny obraz geoparku oddziaływały zarówno naturalne procesy rzeźbotwórcze, jak również eksploatacyjna, ponadstuletnia i odciskająca swoje piętno działalność człowieka. Oba te czynnik sprawiają, że obecnie okolice Łuku Mużakowa zachwycają niespotykanym wyglądem, momentami przywodzącym na myśl miejsce nie z tej planety.  Na przełomie XIX i XX wieku zakładano w tym rejonie liczne kopalnie węgla brunatnego, początkowo podziemne, później odkrywkowe. Równolegle wydobywano iły ceramiki budowlanej. W polskiej części Łuku Mużakowa prowadzono wydobycie węgla brunatnego i iłów do 1974 roku. Pozostałe po działalności górniczej wąskie i długie wyrobiska poeksploatacyjne wypełniono wodą, tworząc malowniczy krajobraz pojezierza antropogenicznego (ponad 100 zbiorników). Wody jezior pokopalnianych różnią się barwą: od pastelowozielonkawej do ciemnogranatowej, co związane jest głównie z ich składem chemicznym. Występują tu wody zarówno zasadowe, jak i silnie zakwaszone, prawie całkowicie pozbawione fauny. Część zbiorników została zagospodarowana jako stawy rybne. Pozostałe, ze względu na wysoki stopień zakwaszenia, nie są użytkowane gospodarczo. Pozostałości kopalnianej gospodarki człowieka na terenie parku oraz naturalne formy rzeźby terenu są przedmiotem eksploracji pasjonatów geoturystyki, kultur i historii, a także miłośników zabytków techniki. Dziedzictwo regionu można odkrywać na trasach pieszo-rowerowych o długościach nieprzekraczających 50 kilometrów oraz kilku ścieżkach dydaktycznych. Obszar PKŁM odznacza się także bogactwem walorów kulturowych. Przykładem może być znajdujący się w Łęknicy rezerwat kulturowy Park Mużakowski – jedno z piękniejszych dzieł sztuki ogrodowej XIX wieku w Europie, będący dziełem księcia Hermana von Puckler-Muskau.

Pełny przewodnik z propozycjami wycieczek w formacie PDF do pobrania TUTAJ.

 

Zapraszamy za tydzień (8 lipca) na kolejną porcję lubuskich wakacyjnych atrakcji!

 

Żródło: przewodnik Piękno Przyrody i Natury Lubuskie po drodze; strony parków narodowych i krajobrazowych

 

Zobacz również